Relatieve sterkte aandelen: waar verschuift kapitaal?

Amerika verliest zijn pluimen niet — maar kapitaal spreidt zijn vleugels

Waarom deze analyse net nu relevant is

Wie de aandelenmarkten de voorbije vijftien jaar volgde, kon moeilijk om de dominantie van de Verenigde Staten heen. Amerikaanse aandelen leverden superieur rendement, gedragen door schaal, liquiditeit en vooral door een kleine groep megacaps. Denk aan bedrijven die zo groot zijn geworden dat ze het rendement van een hele index kunnen kleuren.

Toch toont een analyse van relatieve prestaties dat dit verhaal nuance krijgt. Niet in de vorm van een plotse ommekeer, maar via subtiele verschuivingen binnen en buiten de VS.

Dergelijke verschuivingen zijn zelden spectaculair op dagbasis, maar op weekgrafieken worden ze verrassend zichtbaar.

Hoe leest u ratio-grafieken tussen ETF’s?

In een ratio-grafiek wordt één ETF gedeeld door een andere. Dat klinkt technisch, maar de interpretatie is eenvoudig:

• Stijgende ratio → de teller presteert beter dan de noemer
• Dalende ratio → de noemer wint terrein

Belangrijk: dit gaat niet over “stijgt de markt of daalt de markt?”, maar over kapitaalvoorkeur: waar stroomt het geld naartoe? Relatieve sterkte is een basisprincipe in technische analyse en kan een vroeg signaal geven dat beleggersvoorkeur aan het verschuiven is.

In wat volgt bekijken we zes ratio’s (op weekbasis) die samen één verhaal vertellen: Amerika blijft een zwaargewicht, maar beleggers worden selectiever en spreiden hun aandacht.

Interne verschuivingen binnen de VS

1) SPY / RSP — concentratie van megacaps onder druk

De verhouding tussen de marktgewogen S&P 500 (SPY) en de equal-weight variant (RSP) is een uitstekende graadmeter voor concentratie. Wanneer SPY beter presteert dan RSP, wijst dit doorgaans op dominantie van de grootste bedrijven.

Op lange termijn was de trend stijgend, wat perfect paste bij het “megacap-tijdperk”. Sinds november 2025 ziet u echter een duidelijke verzwakking. Het ratio nadert het stijgende voortschrijdend gemiddelde, wat suggereert dat de overmacht van de allergrootsten afneemt. Dat is geen detail: een dalende concentratie betekent vaak dat rendement breder verdeeld raakt over meer aandelen.

2) IJR / SPY — small caps tonen voorzichtig herstel

Na de uitgesproken rally sinds 2021 bleven Amerikaanse small caps jarenlang achter tegenover large caps. Sinds april 2025 verandert dat beeld voorzichtig. De IJR/SPY-ratio maakt een ronde bodem en noteert boven het voortschrijdend gemiddelde.

Dit wijst op hernieuwde belangstelling voor small caps. Het is opnieuw een signaal dat beleggers verder kijken dan naar schaal en liquiditeit alleen. In marktfases waarin de markt “gezond” verbreedt, zien we small caps en mid caps vaak geleidelijk meedoen.

3) XLI / XLK — industrie versus technologie (sectorrotatie)

De verhouding tussen industriële aandelen (XLI) en technologie (XLK) geeft inzicht in sectorrotatie. Technologie domineerde het voorbije decennium, maar de XLI/XLK-ratio stabiliseert en vertoont tekenen van bodemvorming.

Dat is geen afkeer van technologie, wel een normalisatie van verwachtingen. Beleggers lijken minder bereid om extreem hoge waarderingen te betalen en tonen meer interesse in sectoren met tastbare cashflows en cyclische blootstelling. Het patroon past in dezelfde bredere beweging: minder “alles op één winnaarsmandje”.

4) SPY / VEU — S&P 500 versus de wereld

Over de voorbije vijftien jaar was de outperformance van Amerikaanse aandelen tegenover de rest van de wereld uitgesproken. Sinds maart 2025 toont dit ratio tekenen van stabilisatie en bodemvorming. SPY/VEU noteert opnieuw boven het voortschrijdend gemiddelde.

Dit betekent niet dat de VS plots “zwak” is. Wel suggereert het dat andere beurzen herpakken en dat het exclusieve “US-only”-verhaal aan overtuigingskracht inboet. Voor portefeuillebeheer is dat relevant: als de wereld relatief sterker wordt, stijgt de kans dat diversificatie opnieuw beloond wordt.

Externe verschuivingen buiten de VS

5) IEMA / EXSA — emerging markets versus EuroStoxx 600

Een blik buiten de VS herinnert ons eraan dat emerging markets lange tijd teleurstelden. Tussen 2009 en 2020 bewogen ze grotendeels zijwaarts. Van 2020 tot begin 2021 was er een sterke periode, waarna het opnieuw bergaf ging — zichtbaar in een dalende ratio.

Vier jaar later merkt u op de grafiek dat vanaf medio 2025 emerging markets opnieuw beter presteren dan de EuroStoxx 600. Het voortschrijdend gemiddelde helt opwaarts. En dat is precies wat een ratio doet: het toont dat kapitaal “van ergens” moet komen en alvast weer richting emerging markets vloeit.

Wie dit wil opvolgen, kan hieruit een praktische routine bouwen: ratio’s per kwartaal bekijken, en pas bij aanhoudende verbetering overwegen om EM weer een (beperkte) plaats te geven in de kern- of satellietportefeuille.

6) QDV5 / XCS6 — India versus China

Ook binnen de groeilanden zelf verschuift de aandacht. Jarenlang genoten Indiase aandelen de voorkeur, terwijl China systematisch werd gemeden. Een dalende QDV5/XCS6-ratio wijst er echter op dat China terrein terugwint tegenover India.

India blijft een overtuigend groeiverhaal, maar de relatieve sterkte van China sinds eind 2024 is opvallend. Dit hoeft niet te betekenen “China wordt nu de nieuwe favoriet”, maar wel dat het een markt is die opnieuw serieus bekeken wordt door kapitaal.

Wat kan u als belegger met deze signalen doen?

Ratio-grafieken zijn geen glazen bol. Maar ze geven wél structuur aan iets dat anders vaag blijft: de richting van kapitaal. U hoeft niet perfect te voorspellen; u wil vooral vermijden dat u te lang blijft hangen in een oud regime.

• Gebruik ratio’s als vroege radar: waar wordt consistent beter gepresteerd?
• Werk met eenvoudige trendfilters: ratio boven een voortschrijdend gemiddelde = “wind in de rug”.
• Stap in met dosering: een herweging hoeft niet in één keer; opbouwen kan in schijven.
• Blijf diversifiëren: wanneer de wereld herpakt, krijgt spreiding opnieuw waarde.

Wie dit systematisch toepast, bouwt een discipline op die weinig tijd kost, maar wel helpt om mee te bewegen met veranderende marktfavorieten.

Conclusie: geen val van Amerika, wel een bredere vlucht

Deze zes ratio-grafieken tonen geen breuk met de Amerikaanse dominantie. De Verenigde Staten blijven interessant, gedragen door schaal, liquiditeit en innovatie.

Wat wél verandert, is de richting van het kapitaal. De concentratie in megacaps neemt af, small caps en industrie winnen voorzichtig terrein, en buiten de VS winnen zowel ontwikkelde markten als emerging markets aan relatieve sterkte.

Amerika verliest zijn pluimen niet.
Maar kapitaal spreidt zijn vleugels.

Voor beleggers betekent dit dat het klassieke “US-only”-verhaal aan nuance wint. Door ratio-grafieken periodiek te raadplegen — bijvoorbeeld elk kwartaal — stemt u uw portefeuille niet af op verklaringen of verwachtingen, maar op waar kapitaal effectief naartoe beweegt. En precies dát maakt op lange termijn het verschil.

Verder lezen: wie een praktische kapstok zoekt om dit soort signalen te vertalen naar een robuuste portefeuille-opbouw, vindt op onze website ook een verdiepende gids die stap voor stap uitlegt hoe u met kern- en satellietblokken werkt.